Historia i Działanie Klepsydry
Klepsydra piaskowa to jeden z najstarszych i najbardziej niezawodnych przyrządów do pomiaru czasu w historii ludzkości. Zyskała ogromne znaczenie w XIV-wiecznej Europie, zwłaszcza w żegludze morskiej do wyznaczania prędkości statku i nawigacji zliczeniowej — w przeciwieństwie do zegarów wahadłowych, przesypywanie piasku było całkowicie odporne na kołysanie fal morskich.
Materiały ziarniste, takie jak piasek czy sproszkowane skorupki jaj, przesypują się przez wąską zwężkę ze stałą prędkością niezależnie od ilości materiału powyżej (w przeciwieństwie do cieczy, które pod wpływem ciśnienia hydrostatycznego wypływają szybciej, gdy naczynie jest pełne). Ta unikalna właściwość fizyczna sprawia, że klepsydra jest idealnym, liniowym wskaźnikiem upływu czasu.